خانه
مديريت
پست الکترونيک
شناسنامه
 RSS 

:: کل بازديدها ::
435

:: بازديدهاي امروز ::
0

:: بازديدهاي ديروز ::
0

:: درباره من ::

صداي سکوت

:: پيوندهاي روزانه::



:: فهرست موضوعي يادداشت ها::

متون ادبي[4]

:: آرشيو ::

زمين

:: موضوعات وبلاگ::

متون ادبي

:: لوگوي دوستان من ::



:: خبرنامه ::

نام:

ايميل:

 

صداي سکوت

+ مناجات

دوشنبه 20/1/1386 ساعت 4:7 عصر

نگفتم به جز با خدايي که هست


از اين درد بي ‌انتها‌يي که‌ هست


 


          من و کوله‌ بار خلوصي که نيست


        شب و اشک و دست دعايي‌که هست


 


                  به  دنبال  خود مي‌کشاند  مرا


                 در اين کوچه‌ها ردپايي‌که هست  


 


                          برايم در اين بي‌کسي‌ها تويي


                         صميمي‌ترين آشنايي‌که هست


 


                                       خجل مي‌کند ماه و خورشيد را


                                       تو را دست بي‌ادعايي که‌‌‌ هست


 


                                                                     ------


                       


نوشته شده توسط: مريم

نوشته هاي ديگران ()

+ زندگي

شنبه 26/12/1385 ساعت 1:58 عصر

 

       پيرْ‏مردي تنها، تک‏درختي بي‏تاب، آسماني تيره



                      پير‏مرد،  تنها نيست، غصه‏اش با او هست.



                                    تک درختِ سرد و بي‏روحِ بيابانِ سکوت، تاب خواهد آورد.



                                             پير‏مردِ شاعر بذر را خواهد کاشت



                                                      و درختي تازه؛



                                نفس سرد هوا در هياهوي زمين بادي شد،



                                               تيرگي را پس زد ؛



                    آسمان و خورشيد ... شوق ديدار زمين... زندگي جاري شد.


 


                                                                                        مريم عوائدي84


نوشته شده توسط: مريم

نوشته هاي ديگران ()